Thursday, February 5, 2026

Australia 1


ऑस्ट्रेलिया -

 टेक्निकली माझे सगळे खंड फिरून  झालेत , नॉर्थ अँड साऊथ अमेरिका असे दोनहि , यूरोप पण झालाय आशियात आपण राहतो, अगदी लहान  असताना आफ्रिकेट जाऊन आलोय (लहान सहान पण आठवण नाहीये) आणि आता शेवटी ऑस्ट्रेलिया... तरी अजून मला आफ्रिका नीट पाहायची आहे आणि आशिया मध्ये किमान मलेशिया पर्यंत तरी जाऊन यायचंय, असो किती झालं तरी माणसाला अजून हवंच असतं.

तर ऑस्ट्रेलिया - भौगोलीक  दृष्ट्या जरी हा देश अमेरिके सारखा दिसला तरी हा मनाने यूरोप सारखा आहे, म्हणजे अमेरिकन नाही पण धड यूरोप सुद्धा नाही. खूप मोठा आहे खूप मोठा खूपच मोठा आहे. आम्ही शनिवारी एक ६०० किलोमीटर (अमेरिकेत माईल म्हणतात ) गेलो , तर १३० किलोमीटर सरळ रस्ता मग एक गाव तिकडे एक वळण मग परत १०६ किलोमीटर सरळ रस्ता ... पण हायवे सिंगल लेन अमेरिके सारखं सुसाट आणि मोठ्याला हायवे नाही . सगळं आकाश दिसतं नजर जाईल तोवर शेत जमीन डोंगर नाही सपाट  सगळं सपाट नो घाट , वेग ११०, जास्त नाही (गुगल मॅप्स  वर सगळं नीळ अजिबात लाल नाही कि नारंगी नाही, ६०० किलोमीटर नो ट्राफिक म्हणजे विचार करा काय असेल दृश्य, मी बाहेरचं दृश्य सोडून सारखा मॅप बघत होतो)


आमचं विमान सिडनीला   उतरलं , भारत सोडला कि सगळंच स्वच्छ असतं , तसंच होतं , देश बेताचा श्रीमंत आहे, म्हणजे बघा तुम्ही जर्मनी किव्हा झुरिकला उतरलात कि एकदम रिच वाटतं सगळं, US ला पण तसंच जाणवतं बऱ्याच एअरपोर्ट वर , पण सिडनी त्या पेक्षा कमी वाटली श्रीमंतीत पण आपल्या पेक्षा किव्हा मेक्सिको पेक्षा बऱ्या पैकी श्रीमंत. मला वाटलं मोठं आहे शहर म्हणजे एअरपोर्ट पण मोठा असेल, तर अगदीच लहान निघाला. हि लोकं मात्र सहा फूट - लांबीने आणि रुंदीने पण. 

टॅक्सी वाला आशियातला होता, अजून मला एक पण गोरा किव्हा लोकल टॅक्सी वाला इथे किव्हा अमेरिकेत काय लंडन ला तरी दिसला नाहीये (म्हणजे आपण मुंबईकर श्रीमंत आहोत हे लक्षात घ्या , कारण इथे सगळे बाहेरचेच असतात उबर वाले). हॉटेलात बॅगा टाकून (आणि अंघोळ करून) आम्ही सिडनी मध्ये लिट्ल इंडिया ला जेवायला गेलो. आमच्या हापिसातला एक जपान ला असतो त्याला इंडियन फूडच कौतुक आहे , मला बाहेर गेलं कि नसतं कौतुक, एक तर ते नावाला इंडियन असतं बाकी  सगळं गम्मत जम्मत. आहो पण सांगायचं म्हणजे जेवढे foreigners मुंबईत दिसतात तेव्हडेच तिथे होते बाकी सगळे आपली माणसं (जेवण बरं होतं ) हॉटेल पंजाबी जिलबी खाल्ली तो पंजाबी गुजराती पान वाला आणि एक दुकानदार गुजराती (इंग्लिश पण अगदी गुजरात मधलंच). फक्त एक मोठा फरक म्हणजे .... अगदी बरोबर ...... स्वछता.

जाता येता उबर वाला चाइनीस होता अबोल होता , भारतीय किव्हा पाकिस्तानी असले कि खूप बोलतात (दोघां मधला फरक सांगितल्या शिवाय सांगता येत नाही ). 

नशिबाने रात्री फार जेट ल्याग नाही जाणवला, ५:३० तास पुढे आहे सिडनी पर्थ अडीच तास. हॉटेलात अमेरिकन बेकफास्ट होता , इथे आलो कि दोन चार वर्षाचा मैदा पोटात साठवून जातो मी नेहमी (काय ते कौतुक मैद्याचं नाही कळलं मला ).

सिडनी मोठं शहर आहे (राजधानी कॅनबेरा आहे ) मोजकी दोन तीन मोठी शहरं आहेत त्यात बऱ्यापैकी असलेलं शहर म्हणजे सिडनी.  इथे ऑपेरा हाऊस आणि हारबर ब्रिज फेमस आहेत. सकाळी पंजाबी माणसाची उबर करून आम्ही त्या ऑपेरा हौस ला पोचलो. ऑस्ट्रेलियन डे पण २६ जानेवारी ला असतो त्या मुळे तिथे वर्दळ होती, पोलीस होते छान होतं वातावरण जल्लोष वगैरे न्हवता पण फेस्टिव्ह होतं अजिबात ढणा ढणा म्युझिक नाही काही नाही. शांत होतं सगळं पण रैलचैल होती.

ऑपेरा हाऊस फोटोत दिसतो तितका पांढरा शुभ्र नाहीये, त्यावर दिवे लावून रंग उतरला आहे म्हणतात. जगातली सगळी मोठी शहरं समुद्र किनारी आहेत अमेरिकेतली दोन , लंडन , मुंबई आणि बरेच तसंच सिडनी. इथे पॅसिफिक समुद्र आहे , पाणी तसंच दिसतं म्हणा. छान आहे परिसर खूप बोटी वगैरे दिसतात , शेजारी मोठं गार्डन आहे , लोकं धावत वैगेरे होती. सहज आठवलं म्हणून सांगतो , आम्ही आयफेल टॉवर पाहायला जात असताना लोकं तिथे जॉगिंग करत होती, तसंच काहीसं वाटलं , मोठी आहे वास्तू हि पण सुंदर आहे gaudy नाहीये, तिथून आजूबाजूला दृश्य पण छान आहे, समोर तो ब्रिज दिसतो हारबर ब्रिज, मोठा लोखंडी आहे त्यावर ट्रेन पण जाते गाडी पण आणि माणसांना वर जाण्याकरता एक टूर आहे, खालून वर जाऊन यायचं असतं ४०० मीटर आहे चढाई , आम्ही नाही गेलो, ३५०$ वगैरे आहे आणि वेळ पण खूप जातो, आमच्या कडे २ तास होते फक्त .

मी फार  त्यांच्या स्वछ्तेचं  कौतुक करतो म्हणा  , पण त्या ऑपेरा हौस च्या शेजारी समुद्र इतका साफ आहे कि, तिथून तळ दिसतो, आता बोला ? म्हणजे हे शक्य आहे. 

आम्ही मग नुसतं फिरलो आजूबाजूला त्या टुरिस्ट बस मध्ये छ्क्कर मारली छोटी छान ट्राम पहिली कॉफी प्यायलो. त्या दिवशी छोटी जत्रा होती तिथे रस्त्या वर लोकं काय काय विकत होते एक माणूस saxaphone वाजवत होता , मस्त प्रसन्न होतं वरण. त्या दिवशी एअर फोर्स ची मोठ्या आवाजाची विमानं उडत होती , भारतात नाही पाहिलं कधी मी , पण तिथे पाहायला मिळाली.

तिथून हॉटेल ला येताना एक वयस्कर चायनीज उबर वाला भेटला  इंग्लिश चांगलं होतं, हाँग काँग का? आमच्यातल्या एका ने विचारलं , नाही म्हंटला साऊथ आफ्रिका ... आमचं आश्चर्य खूप बोलकं होतं , हास हसत म्हणाला , माझी मुलगी असते चार वर्षां पूर्वी नातवंड सांभाळायला आलो .... जग भर जावा बाप तो बाप असतो आणि नातवंडांची जवाबदारी चायनीस असो का भारतीय अमेरिका असो का आफ्रिका का ऑस्ट्रेलिया ....बरोबर ना? कौतूक ह्या करता कि ७० ओलांडलेला म्हातारा नुसता घरी न बसता अजून मुलीच्या पैश्यां वर अवलंबून न्हवता , कष्टकरी काम करी वर्ग.

आम्ही सिडनी वरून निघून पार्कस नावाच्या गावी जायला निघालो ... ऑस्टेलियन गावा बद्दल लिहेन पुढे.






सागर 

फेब्रुवारी २०२६